Przypomina mi się, jak wiele postaci w Biblii spędziło żmudny, ale cenny czas w odosobnieniu. Czy to na pustyni, czy w więzieniu, nad strumieniem, w arce (bardzo pozbawionej ciszy i świeżego powietrza) … Albo na wygnaniu na odległej wyspie. 

Z pewnością ich historie przekazują cenne prawdy także i dziś. Możemy znaleźć głęboką zachętę i wskazówki od tych bohaterów wiary. 

Przeto i my, mając około siebie tak wielki obłok świadków, złożywszy z siebie wszelki ciężar i grzech, który nas usidla, biegnijmy wytrwale w wyścigu, który jest przed nami. (Hebr. 12:1)

Testowanie wiary

Mojżesz odkrył swoje tożsamość i powołanie podczas samotnych lat na pustyni. Józef nauczył się proroczego rozeznania, bojaźni Bożej i wytrwałości w swojej podróży od zdrady rodziny do rezydencji Potyfara, do więzienia, aż do pałacu. Eliasz odkrył, jak Pan w sposób twórczy zapewnia pomoc w czasie głodu (ważna lekcja: nigdy nie wątp w moc drzemki i przekąsek). 

Daniel wykazał niezwykłą wiarę w obliczu ryczącego niebezpieczeństwa, ufając, że Bóg zachowa jego życie. Jan Chrzciciel osiągnął jasność przesłania i ostrość widzenia przyjścia Mesjasza. Paweł i Sylas wybrali radość nawet w łańcuchach. Jezus powrócił z pustyni z nowym namaszczeniem i władzą, głosząc Królestwo. 

Żeby było jasne, mój ostatni rok nie był tak intensywny, jak te biblijne przykłady. Ale nie zmienia to faktu, że ten okres był trudny. Przez kilka miesięcy nie przytuliłam żadnego człowieka. Cisza stała się lustrem, odbijającym chaos mojej duszy. 

Duchowy kręgosłup w niewygodnych czasach

Starając się utrzymać jakąś formę relacji z ludźmi, uczestniczyłam w cotygodniowych medytacjach nad Pismem Świętym przez internet. W ciągu kilku tygodni studiowaliśmy z przyjaciółmi 1 List Piotra. 

Ten list to w istocie „przemowa motywacyjna” dla wczesnego kościoła, zachęcająca nowych wierzących do pozostania silnymi w wierze. Wielu z nich było rozproszonych i cierpiało z powodu prześladowań. Kiedy studiowaliśmy tekst, w naszych rozmowach wypłynęło kilka ważnych tematów. 

• Możemy mieć wielkie zaufanie do Tego, który jest żywą nadzieją.
• On pomaga nam być stałymi w trudnych chwilach. 
• Słowo zachęca nas, aby przygotować swoje umysły do modlitwy i posłuszeństwa. 
• Mamy być czujni na to, co toczy walkę z naszą duszą. 
• Musimy rozróżniać to, co jest tymczasowe, od tego, co wieczne.
• Aktywnie dążmy do pokoju i kroczmy w jedności. 
• Zostaliśmy ożywieni w Duchu, dlatego kochamy głęboko.
• Udzielamy gościnności i służymy naszymi darami. 
• Jesteśmy wezwani do znoszenia prób z radością.
• Oraz głosimy Ewangelię z prawdziwą pokorą. 

Podstawy zdrowia

Kiedy wspólnie rozważaliśmy te prawdy w „wirtualnej wspólnocie”, stało się jasne, że te tematy są pierwotnymi elementami dojrzałości naszej wiary. Te podstawowe wartości to tylko podstawy. A Piotr jako ojciec w wierze, wzywał z miłością, ale stanowczo wezwanie do powrotu do tego, co najważniejsze. Do podstaw. 

Piotr napisał swój list do wierzących, którzy stanęli w obliczu bardzo realnych wyzwań wiary, nawet prześladowań aż do śmierci (co jest dalekie od mojego obecnego położenia). Zachęcał ich do powrotu, wzmocnienia i ćwiczenia podstawowych dyscyplin duchowych.

Termin „dyscyplina duchowa” może wydawać się archaiczny w dzisiejszym pokoleniu natychmiastowej satysfakcji. Stosujemy modne diety, strzelamy ‘selfie’ i oczekujemy sławy z dnia na dzień. A także – ośmielę się to powiedzieć – liczymy na duchowość, którą ktoś nakarmi nas łyżeczką. 

Piękno i zmora dyscypliny 

Jednak ostatnio boleśnie przypomniano mi o potrzebie utrzymania podstawowych dyscyplin. Moment prawdy. W ciągu ostatniego roku zauważyłem gwałtowny spadek poziomu energii i siły, z częstszymi migrenami i nowymi dolegliwościami. 

Zdecydowałam, że nadszedł czas, aby intencjonalnie skupić się na dyscyplinie i ćwiczeniach. Tak więc, z wielką tremą, dołączyłam do grupy CrossFit – i powiem ci, to boli. Zwłaszcza ​​na porannych zajęciach o 06:30. 

Żadne karanie nie wydaje się chwilowo przyjemne, lecz bolesne, później jednak wydaje błogi owoc sprawiedliwości tym, którzy przez nie zostali wyćwiczeni. (Hebrajczyków 12:11)

Gdy moi przyjaciele i ja studiowaliśmy razem 1 Piotra, nie mogłam przestać myśleć o moim trenerze CrossFit, który nieustannie mi powtarzał: „CASEY, TWÓJ ‘CORE’!” (Core to partia mięśni zwanych rdzeniem, czyli mięśnie pleców, stawów biodrowych i brzucha, odpowiadające za stabilizację ciała – przyp. tłum.).

‘Core’ czyli kręgosłup, plecy i brzuch

Niektóre elementy dyscypliny i ćwiczeń przychodzą mi łatwo. Niestety, nie ćwiczenia mięśni brzucha. Te mięśnie łatwo się rozluźniają i męczą. Ale są szalenie istotne! 

Nasz kręgosłup jest podstawą naszej postawy i formy. Te stosunkowo małe, ale żywotne mięśnie strzegą i chronią nasze narządy wewnętrzne. A także, dzięki nim nasze ciało może być utrzymywane w pozycji wyprostowanej. 

Widzę w tym szczególną analogię do napomnień z 1 Piotra. Choć brzmi to prosto, w tych dziwnych i nieprzewidywalnych czasach Piotr wraca do podstaw: wzmocnij swój rdzeń. Skoncentruj się na elementarnych aspektach dojrzałości, które zwiększają siłę i równowagę ciała. Co to może oznaczać?

Kochaj mocno. 

Pozwól Duchowi Bożemu w tobie, Duchowi Nadziei, nauczyć cię, jak wygląda miłość w obecnych czasach. Może to oznaczać wyjście ze strefy komfortu. Być może to zrezygnowanie z niektórych własnych udogodnień, aby zatroszczyć się o potrzebujących. 

Dla niektórych z nas miłość została poddana ciężkiej próbie. Jeśli nasze rodziny stały się niespokojne w kwarantannie, teraz mamy okazję dążyć do pokoju i wybierać radość. Naprawdę możemy. Radość to wybór chwila po chwili, dzień po dniu. 

Miłość jest kręgosłupem naszych domów. To ona uzdalnia nas do utrzymania naszych rodzin w zdrowej pozycji. 

Strzeż swojej nadziei. 

Poproś o pomoc, gdy robi się ciężko, a myśli szaleją. Uwierz mi, znam tę bitwę. Społeczność może być fizycznie odległa, ale zachęta jest oddalona tylko o jeden SMS czy telefon. Wyciągnięcie ręki wymaga wrażliwości i odwagi, ale w dzisiejszych czasach rozpaczliwie potrzebujemy siebie nawzajem. 

Świadomie zdecyduj, aby nie zagłuszać myśli rozrywką lub zwykłym hałasem. Pozwól się sprowokować do zmagań w modlitwie. Czy mogę cię zachęcić do modlitwy niebezpiecznej? Zapytaj Pana, jakie obszary twojego duchowego rdzenia, twojego kręgosłupa, wymagają pracy. A następnie zdecyduj się na życiodajny ból posłuszeństwa. 

Bądź trzeźwy, aby się modlić. Odpowiedzialność i systematyczność jest kluczem do przełomu. Bez tego mój kręgosłup stał się bardzo słaby. I właśnie tych kilka bolesnych miesięcy spędzonych na CrossFit przypomniały mi o tej ważnej prawdzie.

Wyprostuj kręgosłup

Możemy ‘odkupić’ ten pozornie stracony czas. Pozwól Panu Bogu przynieść cenne owoce z tego okresu, jakim był ostatni rok. Przyjmij ból dyscypliny i świadomie staraj się w tych dniach wzmocnić swój rdzeń – ducha, duszę i ciało. To nasz kręgosłup życia.

Przed nami wielkie zadania i próby, zlecenia Królestwa, które będą wymagały znacznie więcej od Ciała Chrystusa niż ta obecna próba. Obyśmy usłyszeli, co Duch mówi do kościołów i odpowiemy z gotowością. 

Może jeszcze nie mam sześciopaku (lub nigdy nie będę go mieć)… ale każdego dnia jestem w stanie utrzymać pozycję deski (plank) o kilka sekund dłużej.

Dlatego opadłe ręce i omdlałe kolana znowu wyprostujcie, i prostujcie ścieżki dla nóg swoich, aby to, co chrome, nie zboczyło, ale raczej uzdrowione zostało. (Hebrajczyków 12:12-13) 

Tłum. Estera Wieja

Artykuł został zredagowany dla potrzeb publikacji. Pierwsza wersja artykułu (w jęz. ang.) ukazała się na stronie FIRM Israel. https://firmisrael.org/learn/brace-your-core-what-does-one-do-in-quarantine/

Post Uwolnieni od restrykcji: Wzmocnij kręgosłup ciała i ducha pojawił się poraz pierwszy w Nasze Inspiracje.

Wylanie Ducha Świętego, ważne wydarzenie w historii kościoła, wydarzyło się również w żydowskie święto, Dzień Pięćdziesiątnicy, czyli Szawuot. Święto Szawuot obchodzone jest 50 dni po pierwszym dniu Paschy. Chrześcijańska Pięćdziesiątnica przypada 50 dni po ukrzyżowaniu. Zatem, skoro wszyscy odliczamy 50 dni od Paschy do Pięćdziesiątnicy, dlaczego – jako żydzi i chrześcijanie – nie obchodzimy obu świąt tego samego dnia?

ŻYDOWSKI KALENDARZ: SŁOŃCE CZY KSIĘŻYC?

Hebrajska miara czasu różni się od kalendarza gregoriańskiego (którego powszechnie używamy na świecie). W skrócie możemy wytłumaczyć to tak. Kalendarz gregoriański jest kalendarzem słonecznym, co oznacza, że pory roku wynikają z ruchu ziemi wokół słońca. Według kalendarza gregoriańskiego mamy teraz rok 2020, a każdy nasz rok rozpoczyna się 1 stycznia.

Kalendarz hebrajski jest księżycowy, co oznacza, że każdy miesiąc jest określany przez fazy księżyca. Biblijnie, rok zaczynał się wczesną wiosną, po tym, jak Pan Bóg powiedział, że miesiąc Paschy będzie pierwszym miesiącem roku (Ks. Wyjścia 12:2). We współczesnym Izraelu wejście w nowy rok ma miejsce wczesną jesienią, w Święto Trąb (Rosz HaSzana – głowa roku).

Patrząc na żydowski kalendarz zobaczymy, że lada dzień wejdziemy w rok 5781. W kalendarzu gregoriańskim w tym roku Rosz HaSzana przypada na 19-20 września.

Jednak kalendarze hebrajski i chrześcijański różnią się między sobą nie tylko pomiarem lat. Wiemy już, że „Nowy Rok” w naszych kulturach występuje o różnych porach roku. Czy na inne miary czasu patrzymy podobnie? Kiedy dla każdego z nas rozpoczyna się nowy dzień, nowy tydzień i nowy miesiąc?

DZIEŃ

W odróżnieniu od powszechnej zmiany daty (dnia) o północy, w hebrajskiej kulturze dzień trwa od jednego zachodu słońca do następnego. Definicja ta jest zakorzeniona w biblijnym opisie święta Jom Kipur w Księdze Kapłańskiej 23:32, które trwało „od wieczora do wieczora”. To zrozumienie dnia jest nadal uznawane we współczesnym Izraelu.

To tłumaczy, dlaczego rozpoczęcie najświętszego dnia tygodnia w Izraelu – Szabatu, który słusznie jest rozumiany jako sobota – jest obchodzone już w piątek wieczorem. To znaczy także, że szabat kończy się o zachodzie słońca w sobotę i wieczorem tego samego dnia Izrael rozpoczyna nowy tydzień. Nierzadko rząd izraelski organizuje konferencje prasowe w sobotni wieczór, a sklepy i restauracje rozpoczynają przyjmować klientów.

TYDZIEŃ

Kiedy Bóg stworzył świat, zrobił to w sześć dni. Szóstego dnia Bóg stworzył mężczyznę i kobietę i polecił im uprawiać ziemię. Zanim jednak mieli szansę zapanować nad stworzeniem, nadszedł dzień siódmy – szabat. Adam i Ewa rozpoczęli swoje życie społecznością ze swoim Stwórcą.

Ze względu na historię stworzenia w języku hebrajskim dni tygodnia nazwane są po prostu: Dzień pierwszy, dzień drugi, dzień trzeci itd., kończąc na szabacie – dniu siódmym. Ilekroć mieszkańcy innych krajów debatują, kiedy rozpoczyna się tydzień, czy w niedzielę czy w poniedziałek, w Izraelu nie ma co do tego wątpliwości. Niedziela dosłownie nazywa się Jom Riszon – Dzień Pierwszy.

MIESIĄC

Jak zauważyliśmy do tej pory, Biblia bardzo szczegółowo liczy dni, miesiące i lata. Na każde święto Bóg wybrał określony czas w swoim kalendarzu. Co więcej, Bóg poinstruował Izraelitów, aby zwracali uwagę także na początek każdego miesiąca.

Rosz Hodesz, czyli głowa miesiąca, pokrywa się z nowiem księżyca i jest świętem rozpoczynającym każdy miesiąc. Na przestrzeni dziejów obserwowanie faz księżyca pomogło Hebrajczykom rozpoznawać wyznaczone czasy nakazane przez Pana. Zatem oglądanie nocnego nieba i świętowanie nowiu księżyca było sposobem na śledzenie czasu i pilnowanie świąt.

ROK

Liczenie lat według kalendarza hebrajskiego jest procesem nieco skomplikowanym. Lata przestępne w Izraelu nie mają dodatkowego dnia, ale dodatkowy miesiąc! Ponadto, lata przestępne występują siedem razy w cyklu 19-miesięcznym. Dodatkowy miesiąc nazywany jest drugim Adar, więc niektórzy Żydzi obchodzą święto Purim dwukrotnie, ponieważ przypada na „zwykły” miesiąc Adar.

W żydowskim kalendarzu co siódmy rok jest rokiem szabatnim (Shmita). Wówczas część ziemi ma leżeć odłogiem, zgodnie z rotacją rolniczą. Ponadto, pod koniec siedmiu cykli siedmiu lat, czyli po 49 latach, rozpoczyna się Rok Jubileuszowy. Ten 50-ty rok jest czasem wielkich celebracji, dziękowania Bogu za Jego dobrość, umarzania długów i wypuszczania więźniów na wolność.

ŻYDOWSKI KALENDARZ I SERCE MĄDROŚCI

Odkrywanie tego innego podejścia do czasu i liczenia dni może być dla każdego z nas ekscytujące. Żydowski kalendarz może nam dać nowe spojrzenie na bieg historii. Wtedy ta może stać się na nowo fascynująca. Bóg objawił nam w Swoim Słowie, że chociaż On w tajemniczy sposób działa poza naszymi ramami czasowymi, to równocześnie pracuje z nami w ich obrębie. Uczy nas rozpoznawać czasy i pory, abyśmy byli czujni.

W jednym ze swoich psalmów Mojżesz pięknie to wyraża, prosząc Pana: „Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy posiedli mądre serce”. (Ps 90:12). Niezależnie od kalendarza, którym się posługujemy, Bóg uczy nas celebrować Jego cuda o wyznaczonych porach, a także wypatrywać drugiego przyjścia Jego Syna.

Pierwsza wersja artykułu ukazała się w języku angielskim na stronie www.firm.org.il.
Wykorzystano za pozwoleniem.
Tłumaczenia dokonała autorka.

Post Jak zrozumieć żydowski kalendarz pojawił się poraz pierwszy w Nasze Inspiracje.