Zadowoleni nauczyciele z entuzjazmem rozpoczęli pracę w kolejnym roku szkolnym. Uczyli z jeszcze większą cierpliwością oraz zaangażowaniem. Czasem zostawali po lekcjach, aby dokładniej wytłumaczyć temat. Gdy uczniowie mieli z czymś kłopoty, nauczyciele uznawali, że problem leży nie w dziecku, lecz w metodyce nauczania.

Nadszedł koniec roku szkolnego. Wyniki testów trzech omawianych klas były najlepsze nie tylko w szkole, ale też w całym regionie. Postępy w nauce wyniosły ok. 30%. Dyrektor wezwał do siebie trójkę nauczycieli. Pogratulował im świetnych rezultatów. Ci natomiast podziękowali mu, że mogli pracować z najlepszymi uczniami. Wtedy dyrektor wyjawił, że był to eksperyment. Dzieci do owych trzech klas zostały wybrane losowo. Były przeciętnymi uczniami. Nauczyciele nie kryli zaskoczenia. Pomyśleli, że w takim razie wyjątkowo dobre wyniki są ich zasługą. Dyrektor dodał, że oni także zostali wybrani losowo. Zataił wszystko poza oczekiwaniami. Jaki był tego cel?

Najlepsza motywacja

W opisanym eksperymencie dowiedziono, że zachowujemy się najczęściej zgodnie z oczekiwaniami, jakie mają wobec nas inni. Kiedy nauczyciele oczekiwali od uczniów dobrych wyników, ci starali się bardziej i osiągali przynajmniej tyle, ile się po nich spodziewano. Uzyskiwane rezultaty się poprawiły, a tym samym wzrosła satysfakcja z nauki. Pewien szczególny Nauczyciel, Jezus, tak wyraził tę zasadę: Według wiary waszej niechaj się wam stanie (Ew. Mat. 9:29).

Traktujmy nasze dzieci w podobny sposób. Nasza postawa pełna oczekiwania i wiary w możliwości dziecka – kiedy mówimy: „Potrafisz to zrobić”, „Jestem przekonana, że świetnie dasz sobie radę” – będzie stanowiła dla niego silną motywację. Zaufanie, pozbawione jakiegokolwiek nacisku, umocni jego wiarę we własne siły oraz wzbudzi chęć do rozwijania zainteresowań. Wyrażajmy wobec dzieci pozytywne oczekiwania. Wierzmy w nie, w ich zdolności do osiągania dobrych i bardzo dobrych wyników.

Wyraź docenienie

Szukajmy powodów do pochwalenia i docenienia dziecka. Przeciętny ojciec lub matka krytykuje swoje dzieci aż osiem razy częściej, niż je chwali. Chwalmy dzieci za zachowanie, które chcielibyśmy oglądać u nich częściej. Chwalmy natychmiast i konkretnie: „Bardzo ładnie posprzątałeś po zabawie”, „Jestem z ciebie dumna, że podzieliłeś się z bratem”. Nie zwlekajmy z pochwałami.

Pochwal swoje dziecko, ale także męża, żonę, ucznia, pracownika. Każdy z nas potrzebuje słów zachęcenia i docenienia, świadomości, że ktoś w nas wierzy i nam kibicuje. O ile bardziej potrzebują tego nasze dzieci, u których poprzez wypowiadane nad nimi słowa kształtuje się obraz własnej osoby. Ucz dziecko właściwego postępowania, a nawet w starości nie zejdzie z dobrej drogi (Przyp. Sal. 22:6, EŚP).

Trwała inwestycja

Chcę, aby moje dzieci budowały poczucie własnej wartości w oparciu o trzy następujące prawdy, zapisane w Piśmie Świętym, o których staram się codziennie im mówić: że Pan Bóg bardzo je kocha, cudownie je stworzył i ma wyjątkowy plan dla ich życia. Jestem przekonana, że jeśli słyszą to już teraz, kiedy są jeszcze małe, będą wchodziły w kolejne lata swojego życia ze świadomością, że jest ktoś, kto je kocha jeszcze bardziej niż rodzice (nawet gdy rodziców zabraknie). Nie będą się zastanawiały, dlaczego mają taki czy inny kolor włosów, takie czy inne cechy charakteru – zapamiętają, że każdy został stworzony w określony sposób, aby wypełnić jedyne w swoim rodzaju powołanie.

Słowa, jakie wypowiadamy, szczególnie jako rodzice, mają moc. Niech będą to słowa błogosławieństwa: zachęcenia, docenienia i ogłaszania Bożej przychylności nad naszymi dziećmi. Brian Tracy ujął to tak: „Życie jest jedno i szybko przeminie. To przetrwa, co z miłości uczynię”.

Źródła:
1. B. Tracy, „Maksimum osiągnięć”, Muza, 2013.
2. A. Wieja, „Być mądrą mamą”, Koinonia, 2013.

Więcej w temacie trwałych inwestycji w życie dziecka można przeczytać w książce A. Wieji pt. „Być mądrą mamą”

Dostępna również jako książka do słuchania – Audiobook

Post Inwestycje w rozwój dziecka pojawił się poraz pierwszy w Nasze Inspiracje.

„Człowiek nigdy nie stoi w miejscu. Albo idzie naprzód, albo się cofa” – Levi Brackman, Sam Jaffe, Żydowska mądrość w biznesie

Często wmawiamy sobie, a nieraz tłumaczymy się innym, że okoliczności są takie, a nie inne – i w związku z tym musimy odłożyć swoje marzenia i plany na później. Może i tak być. Jednak najczęściej jest to nasza wymówka, kiedy boimy się podjąć wyzwanie. Brakuje nam wiary w siebie i we własne możliwości, a niejednokrotnie postępujemy tak z powodu lenistwa. Boimy się, że nie uda nam się osiągnąć zamierzonego celu. A jeżeli się uda? Podejmijmy próbę, aby nie żałować. Bez ryzyka rozwój jest niemożliwy.

Historie Helen Keller oraz Nicka Vujicica pokazują, że jeżeli ktoś bardzo czegoś pragnie, może to osiągnąć. Helen Keller (ur. 27 czerwca 1880 r.) była amerykańską głuchoniemą i niewidomą pisarką, pedagogiem i działaczką społeczną. W wieku 19 mies. przeszła chorobę, która pozbawiła ją wzroku, słuchu i częściowo możliwości mówienia. Helen nauczyła się alfabetu Braille’a i rozpoczęła studia. Zdała maturę, nauczyła się kilku języków obcych. Prowadziła działalność naukową i społeczną. Napisała wiele książek, z których najsłynniejsza to The Story of My Life, (Historia mego życia). Poświęciła życie innym osobom upośledzonym.

„Statek jest bardziej bezpieczny w porcie, ale przecież nie po to został zbudowany” – Bodo Schäfer, Droga do finansowej wolności

Nick Vujicic (ur. 4 grudnia 1982 r.) to australijski mówca motywacyjny, który urodził się z całkowitym brakiem kończyn. Ten niezwykły młody człowiek pokonał niewyobrażalne ograniczenia wynikające z jego niepełnosprawności. Dziś prowadzi aktywne życie, pływa, surfuje, ukończył studia, jeździ po świecie, występując jako mówca. Do tej pory przemawiał w 25 krajach na 5 kontynentach. Nick kieruje własną firmą, występuje w telewizji, prowadzi program w radiu, napisał książkę Life without Limits (Bez rąk, bez nóg, bez ograniczeń!). Zagrał także w krótkometrażowym filmie The Butterfly Circus, nagrodzonym podczas kilku festiwali filmowych. Inspiruje i pomaga milionom ludzi na całym świecie.

„To nie górę pokonujemy, ale siebie samych” – sir Edmund Hillary po zdobyciu szczytu Mount Everest

W jaki sposób rozwijasz się w dziedzinie swoich talentów i zainteresowań?

Prawda jest taka, że jeżeli nie zadbamy o swoje życie, o realizację marzeń i pragnień, które Bóg włożył w nasze serce, nigdy tak naprawdę nie będziemy szczęśliwi i spełnieni. Zawsze będzie w nas pewien niedosyt, spowodowany brakiem realizowania celu, do którego Bóg nas powołał. W przypadku każdego człowieka jest to ta wyjątkowa pasja, przy której tracimy poczucie czasu, często zapominamy o jedzeniu i spaniu, zyskujemy nową energię i ekscytację.

Co porusza twoje serce?

Które zajęcia sprawiają, że tracisz poczucie czasu, gdy je podejmujesz? Może jest to grafika komputerowa, taniec, języki obce, aranżacja wnętrz, pisanie książek, wędkarstwo, fotografia? Jentezen Franklin w książce Uwierz, że możesz napisał: „Kluczem do odkrycia naszego przeznaczenia jest znalezienie zajęcia (hobby), które sprawia nam tyle przyjemności, że bylibyśmy gotowi wykonywać je za darmo. A potem stać się w nim tak dobrym, że ludzie będą chcieli płacić nam za to, abyśmy je wykonywali. Tylko wtedy jesteśmy w czymś naprawdę dobrzy, kiedy robimy coś, co kochamy. Zaangażuj swoje umiejętności i talenty do pracy!”.

Każdy etap naszego życia oferuje wyjątkowe możliwości i okazje, które mogą się już nie powtórzyć. To nieprawda, że nigdy nie jest za późno, aby zrealizować swoje marzenia. Życie nie zatrzyma się i nie zaczeka na nas. Jeśli czekamy na kogoś, kto „pokaże nam drogę”, możemy wciąż tkwić w miejscu. Musimy krok po kroku dążyć do wyznaczonego celu. Henry Ford słusznie zauważył: „Każdy cel, nieważne, jak duży, możesz osiągnąć, jeśli tylko rozbijesz go na wystarczająco małe kroki”.

Pasje Polaków

Według statystyk 87% ludzi w Polsce nie stawia sobie żadnych celów, a 10% ludzi stawia sobie cele, ale ich nie zapisuje. Tylko 3% stawia sobie cele i je zapisuje. Grupa osób, która zapisuje swoje cele i konsekwentnie je realizuje, osiąga 50–100 razy więcej w swoim życiu niż pozostałe osoby*.

Nasze cele powinny być:

• spisane na papierze,
• maksymalnie sprecyzowane (konkretne),
• łatwe do zweryfikowania (czy je osiągnęliśmy),
• realistyczne,
• odpowiednie dla naszej osoby (nieblokujące),
• określone w czasie.

Siedem etapów wyznaczania celów:

Istnieje skuteczny sposób na wyznaczanie i osiąganie celów – radzi Brian Tracy w publikacji pt. Zjedz tę żabę. 21 metod podnoszenia wydajności w pracy i zwalczania skłonności do zwlekania (s. 24–27).

Wyznaczanie celu składa się z kilku etapów:

1. Sprecyzuj, czego chcesz.
2. Zanotuj to.
3. Wyznacz końcowy termin osiągnięcia celu.
4. Wypisz listę czynności koniecznych do osiągnięcia celu (np. przeczytanie książki, zapisanie się na kurs, oszczędzanie – miesięczna kwota: _______ zł).
5. Nadaj tej liście formę planu działania (co muszę zrobić na początku, a co mogę zrobić później, np. w bieżącym miesiącu).
6. Zacznij natychmiast działać zgodnie z planem.
7. Rozłóż pracę tak, aby codziennie robić coś, co zbliży cię do osiągnięcia celu. Nigdy nie marnuj dnia!

„Ludzie mający jakieś cele odnoszą sukcesy, ponieważ wiedzą, dokąd zmierzają” – Earl Nightingale

Obudź kreatywność!

Jasno wypisane cele mają bardzo korzystny wpływ na sposób myślenia. Motywują i pobudzają do działania, stymulują kreatywność oraz wyzwalają energię. Weźmy czystą kartkę i wynotujmy kilka celów, które chcemy osiągnąć w tym roku. Módlmy się, aby Bóg pokazał nam, czy nasze cele są także Jego celami dla naszego życia. Zapiszmy każdy cel na oddzielnej kartce. Wyznaczmy terminy końcowe ich realizacji. Sporządźmy plany działania, z wyznaczonymi terminami ukończenia poszczególnych czynności. Następnie rozpocznijmy punkt po punkcie wprowadzać je w życie. Każdego dnia i tygodnia róbmy to, co zbliży nas do osiągnięcia wyznaczonego celu. Co dwa tygodnie przeprowadzajmy „samoanalizę” – zweryfikujmy to, co już udało nam się zrealizować. Być może trzeba wprowadzić poprawki w planie. Myślmy zawsze z ołówkiem w ręku.

„Każde osiągnięcie dzieli się na etapy, od mozołu do triumfu – początek, walkę i zwycięstwo” (Dzisiaj jest dzień, Koinonia)

Początkowy trud czy walka są warte efektu końcowego. Zbyt wysoka jest cena niespełnionych marzeń! Zatem jakie cele wyznaczylibyśmy sobie, gdybyśmy wiedzieli, że na pewno osiągniemy sukces?

Nasz cel powinien być dla nas wyzwaniem, powinien nas ekscytować, często też będzie wzbudzał w nas lęk. Te emocje są czymś normalnym. Pamiętajmy jednak, że naszym najwierniejszym kibicem jest sam Ojciec w Niebie. On wesprze marzenie, które włożył w nasze serce. My zróbmy krok, a Bóg to pomnoży. Bądźmy ludźmi, którzy kochają samych siebie, pełnymi pasji, pragnień i celów. Pan Bóg wyposażył nas we wszystko, czego potrzebujemy, aby doświadczać życia pełnego radości i spełnienia. Zrealizujmy nasz osobisty, wyjątkowy cel. Nie zakopujmy daru otrzymanego od Boga, ale pomnóżmy go i rozwijajmy się.

„Jeżeli Bóg jest twoim partnerem, planuj wielkie rzeczy” – Doug Carter, Ludzie szerokich horyzontów

Weź w swoje ręce odpowiedzialność za swoją przyszłość. Już dziś zacznij pisać nowy, ekscytujący rozdział swojego życia!
*Deborah Rosado Shaw, Dream Big, tłum. niedosłowne.
*Materiały szkoleniowe firmy Prosperus Pro – Doradztwo i szkolenia finansowe.

Wybrane źródła:
Levi Brackman, Sam Jaffe, Żydowska mądrość w biznesie
Doug Carter, Ludzie szerokich horyzontów
Jentezen Franklin, Uwierz, że możesz
Deborah Rosado Shaw, Dream Big

Post Jedno życie – jak go nie zmarnować? pojawił się poraz pierwszy w Nasze Inspiracje.

Dziesięcina

Oddawanie dziesięciny jest ponadczasową zasadą biblijną, zgodnie z którą oddaje się 10 proc. swoich dochodów do domu Bożego, czyli do kościoła, wspólnoty, do której przynależymy. Pan Bóg mówi: Przynieście całą dziesięcinę do spichlerza, aby był zapas w moim domu, a wtedy możecie Mnie doświadczać w tym – mówi Pan Zastępów – czy wam nie otworzę zaworów niebieskich i nie zleję na was błogosławieństwa w przeobfitej mierze. I zgromię dla waszego dobra szkodnika polnego, aby wam nie niszczył owocu pól, a winorośl nie będzie już pozbawiona owoców, mówi Pan Zastępów (Ks. Mal. 3:10–11, Biblia Tysiąclecia). Jako małżeństwo powinniśmy być zgodni w kwestii dziesięciny. Jeżeli nie jesteśmy, szukajmy informacji na ten temat w Piśmie Świętym. W modlitwie prośmy Boga, aby pozwolił nam poznać Jego wolę. Bardzo ważne jest, aby nie czuć się przymuszonym do ofiarowania dziesięciny. Każdy niech przeto postąpi tak, jak mu nakazuje jego własne serce, nie żałując i nie czując się przymuszonym, albowiem radosnego dawcę miłuje Bóg (2 List do Kor. 9:7, BT). W Bożej ekonomii najważniejsza jest postawa serca.

Zadłużenie

Dług często jest powodem stresu, może zniszczyć więzi międzyludzkie. Co Pismo Święte mówi na temat długu? Nie mówi, że jest grzechem, lecz stanowczo odradza zadłużanie się. Nikomu nie bądźcie nic dłużni (List do Rzym. 13:8, BT). W Piśmie Świętym dług uznany jest za niewolę: Ubogimi kieruje bogaty, sługą wierzyciela jest dłużnik (Ks. Przysłów 22:7, BT). Zdaniem Edukacji Finansowej Crown, która naucza na temat Bożych zasad finansowych, dozwolone jest branie kredytu hipotecznego, kredytu na rozwój firmy lub na rozwój zawodowy. To dopuszczalne zadłużenie powinno jednak spełniać kilka ważnych warunków. Jeżeli jako małżeństwo zdecydujemy się na zaciągnięcie długu, powinniśmy zadać sobie pytanie, jaką część dochodów jesteśmy w stanie przeznaczyć na spłatę zadłużenia: 10, 20 czy 30 proc.? Przede wszystkim pytajmy Pana Boga w modlitwie, czy to dobra decyzja. Jeżeli nie jesteśmy całkowicie zgodni, lepiej powstrzymajmy się przed podjęciem tego kroku.

Oszczędzanie

Jedną z dobrych postaw w małżeństwie jest umiejętność oszczędzania. Pismo Święte zachęca nas: Mądry oszczędza na przyszłość, lecz głupiec wydaje wszystko, co ma (Ks. Przysłów 21:20, tłum. dosł.). Najskuteczniejszy sposób oszczędzania to nawyk regularnego odkładania określonej kwoty. Kiedy otrzymujemy dochód, najpierw powinniśmy odłożyć dziesięcinę należną Bogu, a następnie pewną sumę na rachunek oszczędnościowy. W momencie pojawienia się nieprzewidzianych wydatków, np. utraty pracy czy choroby, dostępne oszczędności będą pomocne w trudniejszym okresie. Zapobiegniemy niepotrzebnym presjom i przeszkodom w budowaniu bliskości w małżeństwie. Najlepiej wspólnie ustalić, jaki procent dochodów chcielibyśmy przeznaczyć na oszczędności, np. 10, 20, a może 40 proc. Upewnijmy się, że jest to realistyczna kwota w świetle naszych obecnych dochodów i standardu życia. Następnym krokiem jest uzgodnienie, od kiedy rozpoczynamy oszczędzanie (konkretny miesiąc) oraz gdzie ulokujemy nasze oszczędności.

Inwestowanie

Inwestowanie jest tematem, który może – ale nie musi – powodować napięcia w małżeństwie. Pierwszym krokiem do inwestowania jest oszczędzanie. Najważniejsza zasada, jakiej należy przestrzegać, aby osiągnąć sukces w inwestowaniu, brzmi: wydawaj mniej, niż zarabiasz. Także na temat inwestowania Pismo Święte podaje nam pomocne wskazówki. Radzi, abyśmy cierpliwie inwestowali: Zamiary pracowitego przynoszą zysk, a wszystkich śpieszących się – biedę (Ks. Przysłów 21:5, BT). Mamy też lokować finanse w różne instrumenty finansowe: Rozdaj część między siedmiu czy nawet ośmiu, bo nie wiesz, co może się złego przydarzyć na ziemi (Ks. Koheleta 11:2, BT). Powinniśmy również unikać ryzykownych inwestycji (Ks. Koheleta 5:13–15, BT). Zanim strategia inwestycyjna zostanie ustalona, ważne jest, aby małżeństwo określiło wspólne cele inwestycyjne – czas inwestowania oraz maksymalną kwotę, którą chce uzyskać. To uchroni nas przed niebezpieczeństwem zachłannego gromadzenia. A ci, którzy chcą się bogacić, wpadają w pokusę i w zasadzkę oraz w liczne nierozumne i szkodliwe pożądania. One to pogrążają ludzi w zgubę i zatracenie. Albowiem korzeniem wszelkiego zła jest chciwość pieniędzy. Za nimi to uganiając się, niektórzy zabłąkali się z dala od wiary i siebie samych przeszyli wielu boleściami (1 List do Tym. 6:9–10, BT). Musimy być czujni, przywiązani sercem do Boga, a nie do inwestycji.

Budżet domowy

Jeśli zaplanujemy, na co przeznaczymy nasze środki finansowe, możemy lepiej je wykorzystać. Tym właśnie jest budżet – planem wydawania pieniędzy. Określa, na co chcemy przeznaczyć pieniądze i w jakiej kwocie. Bez względu na wysokość dochodu, większość z nas napotyka trudności, by związać koniec z końcem. Potrzebujemy planu wydawania pieniędzy. Korzystanie z budżetu świadczy o tym, że mamy nad naszymi wydatkami kontrolę. Prowadzenie budżetu domowego może łączyć się z modlitwą o decyzje dotyczące wydawania. Jest to bardzo ważne, gdyż – jak podkreśla H. Dayton w książce Twoje pieniądze się liczą – zgodnie z wynikami ostatniego badania przeprowadzonego wśród młodych małżonków, w ponad 50 proc. przypadków finanse są powodem poważnych problemów małżeńskich. Jeden z sędziów stwierdził nawet, że kłótnie o pieniądze to główny powód tak wysokiego wskaźnika rozwodów. Rzadko można spotkać rodziny borykające się z problemami finansowymi, w których nie istniałoby poważne napięcie między małżonkami.

Wiele osób ma problemy z rozpoczęciem planowania budżetu o własnych siłach. Na rynku wydawniczym dostępne są pomocne publikacje na ten temat. Można także skorzystać z pomocy doradcy finansowego lub wziąć udział w kursach finansowych Edukacji Finansowej Crown, organizowanych w różnych miastach Polski. Dojrzałość, odpowiedzialność i szczera komunikacja w sferze finansów mogą uchronić małżeństwo przed niepotrzebnymi zranieniami. Bez porozumienia w tej dziedzinie pieniądze mogą prowadzić do rozłamów w małżeństwie. Jeśli naszym celem jest budowanie silnej, bliskiej relacji, jako małżeństwo musimy podejmować rozważne decyzje w wymienionych kwestiach. Lepiej się z tymi wyzwaniami zmierzyć jak najwcześniej.

Opracowano na podstawie książki Douglasa Weissa 30 dni, które odmienią twoje małżeństwo, Koinonia 2012.

Źródła:
Materiały uczestnika kursu Edukacji Finansowej Crown (www.crown.org.pl).
H. Dayton, Twoje pieniądze się liczą, Crown 2008.

Post Finanse w małżeństwie pojawił się poraz pierwszy w Nasze Inspiracje.